Kroondomein.com

Het leven is link in het Brabantse land

click op de foto voor het krantenbericht

“Wat hebben jullie dit weekend uitgespookt?” was de verrassen­de vraag van ons buurvrouwtje, toen we haar maandagavond be­groetten. Even verbaasd als geschrokken zochten mijn vrouw en ik naar een passend antwoord. Omdat ons gezellige weekendje in Brabant geen enkele sensatie bevatte, biechtte ik haar maar eerlijk op dat ik wel zo’n 140 kilometer per uur had gereden. En dat niet eens alleen op de heenweg. Verder lezen..

Niet kiplekker meer

Links veel minder lekkere kip. Rechts bordje leeggegeten.
(Met een click op de foto maak je kennis met zijn andere eet-maatje)

Kiwi heb ik als een verwend katertje van acht jaar oud bijna 3 jaar geleden geadopteerd. Zijn gelukkige leventje was minder aangenaam geworden (vond hij), doordat zijn baasjes ineens veel meer aandacht hadden voor hun eerste kindje. Min of meer op zijn verzoek, is hij toen bij verhuisdieren.nl in de etalage gezet. Verder lezen..

XL-kindermaatje

Sinds ik de laatste drie jaar met mijn stekker-KOGA fietstochten langs knooppunten fiets, heb ik voor de zekerheid altijd een regenjackje bij me. Een simpel ding die heel klein in een zakje kan worden meegenomen. Van die zekerheid heb ik slechts een keer gebruik moeten maken. Verder lezen..

Haags treinen naar Den Haag

Vakantie houden in eigen land is een absolute aanrader, tenminste als je dagelijks met zon en minimaal 23 graden wordt verwend. Je hoef dan ’s-avonds niet voor de zoveelste keer het haventje rond te lopen, om zo de avondtijd te doden. Dat treinen was een echte openbaring. Drie dagen lang kriskras door Nederland, steeds weer voorzien van een ander gezelschap binnen je compartiment. Tussen de rails gaat er een docu-film aan je voorbij. Neem nou die Haagse herrieschoppers, die op Amsterdam Centraal instapten. “Astedam Kankegstad Astedam Kankegstad” scandeerden zij in koor. Verder lezen..

Onthullingen aan de bar

Rotterdams Nieuwsblad

Soms vonden Ben en ik het tijd om ons weer ergens aan een bar te laven. Dit keer op de Rotterdamse Noordsingel, waar een boom van een kastelein in het achterste deel van de bar aan het tappen was. Voorin stond een leuk vrouwtje achter de bar, die ons aan Maggie MacNeal deed denken. We kozen voor haar werkterrein. Vrij kort na ons eerste biertje ving zij fragmenten van ons gesprek op, waaruit zij concludeerde dat we bij de krant werken. Verder lezen..

Het land van de verbannen lach

Click op de foto voor het grote contrast tussen arm en rijk

Al jong was ik gefascineerd door het militaire spektakel op het Rode Plein in Rusland. Kon mij maar niet voorstellen dat er zoveel oorlogstuig en eindeloos veel militairen over één plein langs een eretribune kon paraderen. Ik wilde dat pleintje eens van dichtbij bekijken en ook zien wat er na de val van het rare communisme van het land is geworden. Verder lezen..

Russen dienen klacht bij Intours tegen ons in

Hier wordt het recht op een toetje besproken, click hiervoor op de foto

Bij het station van Sint Petersburg werden wij rond 19:30 uur opgewacht door een goed Nederlands sprekende Rus. Zijn kwaliteit die slechts in openbare ruimten is waargenomen. Want in de bus deed hij namelijk geen bek open. Niets meer dan wat te pruttelen over het hotel, waar wij naar toe zouden worden gebracht. En over een, naar later bleek, beroemde brug met paarden, die wij overdag ook nog wel zullen zien. Verder lezen..

Drankjes serveren vraagt om gedegen administratie

Zelfs hier krijg je een veel betere bediening. (Click hiervoor op de foto)

Onze laatste avond Rusland verliep wel heel bizar. Voor het management van Hotel Alexander Platz valt te bidden, dat dit niet structureel maar uit rancune van het personeel was, omdat wij die dagen het vertikten in looppas te ontbijten.

Verder lezen..

Laat me raden

Click op de foto om te zien wat ik denk te raden

Tegen de zin van het hotelpersoneel in, had ons reisgezelschap van zes dagen Moskou en Sint Petersburg, zich in een grote kring rond twee tafels gesitueerd, om op onze laatste avond in Rusland gezellig samen nog een drankje te drinken.

Verder lezen..

Extra illusie door FlashBack

Dikke bandenrace

Letterlijk en figuurlijk loop ik soms met m’n kop tegen de muur. Bij wijze van babbelen, dat wel maar het ellendige gevoel is er niet minder om. Geen arts, 7 operaties en dito specialisten konden daar iets aan veranderen. Ook het alternatieve circuit, vaak door mijn zusje aangejaagd,  bracht geen verlichting. Verder lezen..

| Volgende pagina »
dis©laimer - Site by - Dutch Design Office