
Vandaag precies een halve eeuw geleden heb ik mij met mijn Truus verloofd. Ik werkte toen bij Rubberfabriek Vredestein en mijn Truus bij Verinco, een bedrijf in Centrale Verwarmingen. Kortom twee grotere bedrijven waarvan wij veel feliciterende collega’s mochten verwachten. Daarvoor hadden we heel wat drank in te slaan. Verder lezen..

Zoals dat altijd bij ons ging, zei Truus zes jaar geleden “koop ‘m nou maar”, anders had ik nooit zo’n voor mijn begrip duur horloge gekocht. Oris is een beroemd Zwitsers uurwerk, since 1904. Ik heb model Big Crown Original wat in 1938 met een typische datumaanduiding is ontwikkeld, om tot aan de dag van vandaag ongewijzigd te blijven. Een echt ouderwets Zwitsers precisieklokje dat automatisch door een schommelend gewichtje wordt opgewonden. Verder lezen..
Click op de foto en zie de Kroontjes op de speedwaymotor op de Haagse Zuiderparklaan
Vandaag is het de geboortedag van mijn vader. Hoewel onze relatie, sowieso voor mijn trouwen moeizaam was, prijs ik mij gelukkig importante genen van hem meegekregen te hebben. Vooral van zijn Haagse humor, waaraan mijn moeder een behoorlijke dosis Amsterdamse humor heeft toegevoegd, geniet ik (bijna) dagelijks. Het heeft mij, maar ook mijn zusje, zelfs door de moeilijkste tijden heen gebracht.
Verder lezen..

Wat zit er toch een vreemd ‘pinkepoutje’ in onze genen, dat wij pas op latere leeftijd meer over onze voorouders willen weten. Wij doen daarmee onze historie te kort, want zou die interesse op veel jongere leeftijd zijn ontstaan, konden wij onze opa’s en oma’s honderduit vragen naar hun ouders, verleden en omstandigheden. Verder lezen..

Ten tweede malen werd ik er over aangesproken:‘ Waarom ik de Ennetjes tiranniseer?! De wereld op z’n kop. Het zal niemand verbazen dat ik met plezier maandagavond naar Radar keek, waarin een klachtenstroom over DAS Rechtsbijstandverzekering werd behandeld. Verder lezen..

Van de zomer vreesde ik het al, m’n katerkop haalt de oliebollen niet. Uiteindelijk is hij al 15 jaar en zijn vacht was toen zó lelijk, vol klitten en bruine plekken, dat zijn onverzorgde uiterlijk op een signaal leek. Maar vooral, gedroeg hij zich ook niet monter. Ik heb ‘m toen in de tuin flink onderhanden genomen. De grootste klit weggeknipt en de bruine plekken haalde ik als een bosje veertjes met alle gemak uit z’n vacht.
Verder lezen..

“Eenzaam, dat kan ik van jóu niet geloven?!” herhaalde zij nog eens de opmerking van een eerder moment uit ons gesprek, waarna zij hartelijk groetend verder ging met haar boodschappen doen. We hadden elkaar een hele tijd niet gezien en toch reken ik haar nog tot mijn betere vrienden. Als bevriende collega’s hadden we uiteraard veel meer contact, waarna het steeds een stukje minder werd. Na gedane zaken zie je elkaar veel minder, doordat een belangrijk bindmiddel is verdwenen. Toch kwam die chemie op dit moment van Face to Face terug. Verder lezen..
Click op de foto voor 2e deel rijbewijs uit 1929 en Opa’s bolide
Mijn Opa Geesinus Wanmaker was vandaag, 87 jaar geleden, de 115 duizend 412ste Nederlander die een rijbewijs kreeg uitgereikt. Ik heb echter nooit meegemaakt dat die ‘Old Pekeler’ achter het stuur van een auto heeft gezeten. Maar gelukkig hebben we de foto’s nog. Ik heb geen idee waarom hij dat, toen nog unieke, papiertje heeft laten versloffen. Voor de lange afstand was hij meer een treiner. Verder lezen..

Eigenlijk is het een handigheidje, om iemand een verjaarscadeau te geven, waar jijzelf ook plezier aan beleeft. Op dat idee kwam ik tijdens Kaeskoppenstad, toen er reclame werd gemaakt voor de voorstelling “Spelregels,” met in de hoofdrol Inge -GTST Martine Hafkamp-Ipenburg, in het A.F Vrij Zijn Theater van Oudorp, een dorpje (wijkje) net boven Alkmaar Noord. Verder lezen..
Click op de foto voor Pokémon-Go in Kijkduin
Nog maar een week geleden kwam ik toevallig een filmpje tegen, waarin m’n witte petje in Kijkduin stond te dansen op de muziek van The Jumping Jewels Revival Band*. Een grandioos festijn van precies een jaar geleden. Met een ander petje, een blauwe, was ik opnieuw van de partij, nu met een vriendin, in de hoop dat zij mijn muziekkeuze, “Ja, wel eens van gehoord,” kon waarderen. Verder lezen..
« Vorige pagina |
Volgende pagina »