Kroondomein.com

Vrouwenman

FaceBook vrienden

Mijn digitale etalage van FaceBookvrienden is zo langzamerhand behoorlijk opvallend geworden. Tenminste, als je er oog voor hebt. En dat hebben ze, die nieuwsgierig over mijn heining komen kijken. Zonder daar een toon van afkeuring in te horen, krijg ik toch wel de opmerking: “Jij hebt wel heel veel vrouwen als FaceBookvrienden.” Oef, daar heb ik nooit bij stil gestaan en alvorens ik eventueel in de verdediging ga, wil ik voor mijzelf eerst eens naar de oorzaak hiervan op zoek gaan.

Terug naar het gezin waaruit ik kwam, nee, twee jongens en een meisje. Moeders kant, aha een aanknopingspunt, dat gezin bestond uit twee meiden en ja ik had iets meer met mijn moeder. Is dat mijn geaardheid? Welnee. Als mijn eigen Perry Mason weet ik het wel te verklaren. Mijn vader viel nu eenmaal op z’n eerste zoon, een handige jongen die ook nog eens hard kon fietsen. Hun combine jegens mij was niet altijd even prettig, mede in de veronderstelling dat door het gehang in cafetaria’s er geen ene kloten van mij terecht zou komen. Heeft mij dat dan in de armen van de vrouwen gejaagd? Welnee, het was alleen mijn moeder die veel voor mij betekende. Effe verder speuren.

Binnen onze vriendenkring bleven onze activiteiten, conversatie en het lol maken, altijd erg centraal. Bij ons waren er niet specifieke vrouwenverhaaltjes, ach wie weet soms wel in de keuken, en zaten de mannen niet zouteloos te ouwehoeren over voetbalwedstrijden. Waren de auto’s ook geen onderwerp van gesprek. Er heerste bij ons nooit stoere mannen gelul. Aha, hier lijkt toch wel enigszins de basis te zijn gelegd. Wat overigens niet met watjesgedrag moet worden verward. Hoewel, binnen de belevingswereld van sommigen natuurlijk wel.

Binnen mijn vak kreeg ik met veel vrouwen te maken. Vaak hele mooie vrouwen binnen de wereld van de reclamebureaus. Ik kan niet ontkennen dat ik dit een heel aantrekkelijke kant van mijn beroep vond. Daarbij komt dat ik beroepshalve noodzakelijkerwijs een getraind luisterend oor moest hebben, om uit de informatie een goeie propositie of publicatie te kunnen halen. ‘Ik lulde dus niet voor het vaderland weg,’ wat natuurlijk als sympathiek werd ervaren. Daarbij had ik mij aangeleerd om, tijdens het betoog van mijn vrouwelijke gesprekspartner, er alle tijd voor te nemen om van de wonderschone verschijning te genieten. Het werd gewaardeerd dat ik zo aandachtig kon luisteren.

Door veel ‘voetbalgelul’ hebben een aantal vrienden nooit aansluiting gevonden bij mijn centrale manier van converseren. Het gevaar van ‘onderwerpen te kort’ lag daarbij op de loer. Daarbij komt ook dat de meeste van mijn oervriendjes, tot aan die van de zesjarige met “Dag mevrouw komt Arnold buiten spelen,” inmiddels veel te vroeg het leven hebben gelaten. Het is een groot gemis om samen geen herinneringen meer op te kunnen halen.

Heb ik daarmee ‘het bovengemiddeld hebben van vrouwelijke FaceBookvriendjes’ verklaard? Niet echt, maar ik ben op weg. Over onderwerpen van gesprek, waarvoor ik de conversatie graag centraal wilde houden, heb ik menig column of zo maar een verhaal geschreven, wat kennelijk meer door vrouwen wordt gelezen. Tja, opnieuw, mist het elke vorm van ‘voetbalgelul’. Kroondomein.com is mogelijkerwijs meer een digitaal vrouwenblad, waarvan ik hoop dat het inhoudelijk wel de Libelle en Margriet overstijgt. Dan heb ik hiermee toch zeker …. Mooi niet, dan nu toch maar een duik in die hete brei.

Oké, natuurlijk heeft dát ook voor de nodige aanwas gezorgd. Over het algemeen weet ik, na het overlijden van mijn Truus, mij behoorlijk te vermaken. Van het leven te blijven genieten. Heerlijke wandeltochten heb ik achter mijn kuiten en als het effe kan vouw ik mijn fiets uit om ergens een lekker tochtje te maken. Geen enkele beperking hoef ik mijzelf op te leggen. Alleen, ja jammer, mijn gezondheid is niet optimaal. Veel energie moet ik er vaak in steken om mij goed te voelen. Heel recent realiseerde ik mij dat  ‘het alleen zijn’  daarbij soms een extra moeilijkheidsfactor is.

Een paar weken had ik vakmensen over de vloer die gang, werk- en slaapkamer hebben opgeknapt. Naast de zorg voor die mannen, nou ja het simpele natje en droogje, maakten we met z’n allen ook erg veel lol. Echt heel veel plezier. Achteraf realiseerde ik mij toen dat bepaalde, permanente klachten, zich veel minder manifesteerden. Het alleen zijn trekt toch een grotere wissel, dan je denkt.

Eerder had ik al van die vervelende, zielige momenten van alleen zijn. Het verlangen werd groter dan de berusting. Ik ging op een datingsite. Gaande de tijd meerdere malen. Vreselijk vind ik het, om af te wijzen of afgewezen te worden. Een aantal, vaak leuke gebeurtenissen, hebben zich in die tijd afgespeeld. Het heeft mij en hun niet datgene gebracht, waar wij naar op zoek zijn. Daar heb ik wel (voornamelijk digitale) vriendinnen aan overgehouden.

Een lieve vriendin, nota bene de vrouw die mijn Truus  een heel mooi afscheid heeft gegeven, heeft destijds het al gezegd: “Jij bent een echte ‘vrouwenman,’ wat zij daar ook mee bedoeld zal hebben?

Waarschijnlijk toch datgene, waar ik in analytische zin nu uitleg over probeerde te geven. Dames, jullie blijven van harte welkom.

-o-o-o-

0616

n.b. Mocht dit kroonjuweeltje het idee geven dat ik niet van voetbal houd, is dat een misvatting. Zoals de meesten onder ons, heb ik er alleen geen verstand van, waardoor ik wijselijk mijn mond er over houd. Maar met plezier volg ik in 2018 ons Nederlands Elftal tijdens het wereldkampioenschap. Tenminste, als zij door de voorronden heen komen.

Trouwens, dit weekend precies tien jaar geleden, was ik voetbalcoach van een elftal tijdens het beroemde Lieverdjes toernooi. Jammer dat ik niet weet waar die beker is gebleven.

Lieverdjestoernooi

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Loading Facebook Comments ...
|
dis©laimer - Site by - Dutch Design Office