Kroondomein.com

Ik wil alsnog geboren worden

Hobbemastraat(Click op de foto voor dit adres anno 2000)

“Kan ik alsnog dood geboren worden?”, vond ik een humoristische vraag in de Volkskrant, zonder dat het maar iets van een diepere betekenis voor mij had. Van de ene op de andere dag is hier abrupt verandering in gekomen. Ik blijk namelijk de hoofdpersoon te zijn van een familieschandaal dat zich ruim vijftig jaar geleden heeft afgespeeld maar dat nu, doordat ik er kennis van heb genomen, wel eens tot een ongewilde climax kan komen.

Omdat ik altijd een sluimerende behoefte heb gehad mijn ascendant te kennen, vroeg ik in de loop der tijd om mij heen op welk tijdstip ik was geboren. Vreemd genoeg wist mijn moeder zich dit niet te herinneren. Maar ook weer niet zo vreemd dat het mij verontruste. Ook niet toen haar tweelingzuster, na herhaaldelijk aandringen, niet het verlossende antwoord kon geven. Wel viel het mij op dat zij er altijd wat lacherig, wat mysterieus, over deed. Doordat zij inmiddels al enkele jaren is verscheiden, kan ik nimmer meer mijn moeder raadplegen, of op z’n minst vragen waarom haar zuster zo geheimzinnig doet over het tijdstip van mijn geboorte. Het geboorteregister van Den Haag moest uitkomst brengen en dat deed het. Zelfs veel meer dan dat. Het uittreksel van het bevolkingsregister vermeldt dat ik s’-ochtends om 6.00 uur ben geboren. Even voelde ik mij heel gelukkig, dat ik uiteindelijk toch de ontbrekende informatie over mijn geboorte heb weten te achterhalen.

Bij verdere bestudering van dit uittreksel verschoot ik echter van kleur. Mijn geboorteadres was niet, zoals mij altijd is verteld, bij Opoe Kroon in het achterkamertje van de Hobbemastraat 172 hoek Van der Neerstraat, maar Zuiderparklaan 343. Hier klopt iets niet; hier is iets mysterieus aan de hand. Wat heeft mijn moeder voor mij verzwegen? Wat weet Tante Kini hierover nog te vertellen? Zeker is wel dat ik in Opoe’s achterkamertje voor het eerst het levenslicht heb gezien. Dan moet ook wel zeker zijn dat mijn vader, toen 26 jaar oud, valse aangifte heeft gedaan.

Valse aangifte is géén aangifte. Dus, ben ik niet geboren. Kan ik dus ook nooit een baan hebben gekregen, een huis hebben gekocht, een hypotheek hebben gesloten. Kortom, is alles wat ik heb gedaan en nog zal doen heel erg illegaal. Ik heb zelfs geen recht op de status van asielzoeker. Inmiddels staat het zweet dik op m’n kop. Als het toch uit komt dat ik geen bestaansrecht heb, wat moet ik dan in hemelsnaam beginnen. Het màg gewoon niet uitkomen; nu niet en nooit. Daar moet ik voor waken. Wie kunnen van de valsheid in geschriften af weten? Mevrouw Hemmes, de dames Steenkamer, Tinie van Eijk, de Schapenscheerder of mevrouw Deurloo? Nee, gelukkig zijn die dood. Maar wacht even… en mevrouw Ruivenkamp dan, of Ome Theo Creemers? Oud kruidenier, grote broek, Janson? Ja zelfs m’n Tante Kini? Als één van hen ooit doorslaat, ben ik verkocht. Wat nu, wat moet ik nu dan toch? Ze môtten om zeep, hoe dan ook. Het zijn zij of ik. Geen enkel risico mag ik nemen. Om zeep, maar hoe? Ze met z’n allen uitnodigen voor een gezellig boottochtje misschien, dat op een mini Titanic-drama uit moet lopen? Ik vrees dat dát niet valt te organiseren.

Wacht even, de ongewenste getuigen zijn de jongsten niet meer; Salmonella, dàt moet de uitkomst bieden. Hoe krijg ik deze levensbedreigende oudjes in hemelsnaam bij elkaar? Met een reünie misschien? Dat zal niet meevallen, want uiteindelijk zijn de bindende figuren hierin, mijn ouders, niet meer in leven. Mijn ouders niet meer in leven… Eureka!, dan is er toch pas geleden zogenaamd een testament van hen gevonden, waarin al deze voor mij bedreigende mensen worden genoemd. Daar moeten ze intuinen. Hun hebzucht zal elke vorm van realiteitszin de kop in drukken. Nu moet nog even worden bedacht, waar ze uit te nodigen, om van een overheerlijk, vooral Salmonellarijk, diner’tje kunnen genieten., waarna hen het quasi testament wordt voorgelezen. Dit moet lukken. Het is nu nog maar een kwestie van tijd…………

Hoewel, eigenlijk zijn het best aardige mensen die ik, als illegaaltje, van het leven wil beroven. Misschien kan ik alsnog op het juiste adres geboren worden?

1298

-o-o-o-

Zuiderparklaan

n.b.:
Jaren nadat ik mijn verhaal schreef, kwam ik in ons familiearchief deze ‘vergunning tot inwoning’ tegen, waarop bovenaan, in potlood geschreven, mijn ware geboorteadres staat vermeld. Alsnog valt ‘de mysterie’ over mijn geboorteplek te verklaren: “Mijn wiegje stond een paar maanden in de Hobbemastraat, totdat mijn ouders met behangen en schilderen klaar waren en hun eigen (huur) huis betrokken. (In Heemstede, waar mijn broer is geboren, woonden zij ook in.) Niet in de praktijk, maar ‘administratief’, ben ik dus wel op de Zuiderparklaan 343 geboren. Pfff, dat lucht op.

geboorteaangifte

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Loading Facebook Comments ...
|
dis©laimer - Site by - Dutch Design Office