Kroondomein.com

Het was kikken

Alkmaarse 4Daagse

Mijn overdenking na de Alkmaar Wandel4Daagse 2013

Ik permitteer mij even om ouwe koeien uit de sloot te halen. Nou ja, oud…nog binnen de tijd dat rundvlees in de vriezer bewaard kan worden. Voor mijn eerste operatie van 6 december 2012 was het niet onwaarschijnlijk dat ik eind januari de wandelmarathon van Egmond zou kunnen lopen. Het liep letterlijk heel anders. Veel complicaties vroegen om drie operaties nadien.

Mijn volgende pijlen richtte ik op de Bloesemwandeltocht van Geldermalsen. Ook hier kon geen sprake van zijn. Ik was toen nog maar net voor de vierde keer geopereerd en lag veertien dagen lang ‘onbewegelijk’ op een zogenaamd zandbed. Uiteindelijk werd ik stijf als een hark drie mei uit het ziekenhuis ontslagen. Ook al doordat het uitgesproken teringweer mij beperkte in het oefenen in de buitenlucht, had ik ook al weinig hoop op de deelname aan de Alkmaarse 4Daagse. Na weken op vijf kilometer als langste wandelafstand te hebben gestaan, kreeg ik bij het eerste zonnetje (5 juni) plotseling de geest. Met gemak liep ik de Zwanenwaterroute van acht kilometer. Twee dagen later ging ik opnieuw de uitdaging aan, door in Nederhorst den Berg de ANWB Bommelsteinroute van tien kilometer te lopen. En, opnieuw met geen centje pijn. De ouderwetse wandelkriebels kregen mij weer te pakken.

De dag er op liep ik er 15 in Rotterdam. Eerlijk gezegd nu wel met een centje pijn. Letterlijk, want met nog 100 meter te gaan liep ik van vermoeidheid te sloffen, verloor mijn concentratie en miste een drempeltje. Pats, op m’n koker! Van vermoeidheid wist ik niet meer overeind te komen en liet mij letterlijk door een stevige vrouw ophijsen. Met een geschaafde knie en kapotte broek bereikte ik de finish, waarna ik overigens toch weer snel herstelde. De wijze raad, ‘dat ik wel naar mijn lichaam moet blijven luisteren,’  had ik in de wind geslagen. De rund?! Nou nee, eigenlijk niet. Die broek was voor een paar centen onzichtbaar gerepareerd en van mijn knie had ik de dag er op al geen last meer. Het kikken over de geleverde prestatie bleef over.

Tijd om de koe bij de horens te vatten. De Alkmaarse 4Daagse moest dan ook kunnen! En gelukkig kreeg ik van Le Champion alle medewerking om na sluitingsdatum alsnog voor de 4x 15 kilometer in te kunnen schrijven. Jammer dat het weer de laatste twee dagen tegen zat, hoewel dit mij niet echt deerde. Voor mij was het op voorhand toch voornamelijk een prestatieloop. Ik heb in die vier dagen een paar keer behoorlijk moeten afzien, maar heb niet een keer gevoeld dat ik over m’n grenzen ging. Terecht kan ik zeggen, dat ik nog maar net twee maanden na de laatste operatie het wandelen terug heb in mijn systeem en daar prijs ik mij heel erg gelukkig mee. Met dank aan twee diehard-chirurgen die in hun vak ook een stapje meer deden.

De 26 kilometer Dam tot Dam op 21 september moet dan zeker ook weer lukken.

kaart chirurg

Van mijn chirurge* ontving ik deze kaart, waarbij zij aan de
Alkmaarse4Daagse refereert. Mooier kan een medaille niet zijn.

 0613

n.b. Omwille van de privacy heb ik de naam van de arts weggehaald.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Loading Facebook Comments ...
|
dis©laimer - Site by - Dutch Design Office