Kroondomein.com

Flits voor de dierenambulance

dierenambulance

Net toen ik mij weer eens bloedverziekend kwaad had gemaakt op een overbetaalde luilak uit het corps van de Twentse politie, kreeg ik de Poespas Middernachtshulp, bestemd voor Helga’s haaltjes, binnen. En ineens waren die paar rottige tientjes weer volledig te pruimen. Ik verklaar mij nader: Jaarlijks rijd ik beroepshalve vele tienduizenden, zakelijke kilometers met een redelijk gedisciplineerde maximum snelheid, variërend van 80, 100 en 120 kilometer per uur. Op zich al een hele klus om minutieus bij te houden welke snelheid je op welk moment waar mag rijden.

Het is alsof Justitieel Nederland je permanent tot snelheidsovertredingen wilt uitlokken. En dat geloof ik eigenlijk ook, wat mijn walging voor de fietsminister van Justitie nog verder aanwakkert. Terwijl Donner dit door zijn corruptieschandalen, wanprestaties, liegen en bedriegen al behoorlijk op peil had gebracht. Ongetwijfeld tegen de verlangens van de geldschrapende fietsminister in, is mijn jaarlijkse bijdrage redelijk ingetogen èn altijd maar enkele tientjes. Want mijn misdadig rijgedrag komt de 10 tot 15 kilometer te snel niet te boven. Zo ook niet het moment waar ik even ziedend over was. Ik weet het mij nog haarfijn te herinneren.

Die donderdag, de 13e september, reed ik om den brode via de A1 naar Almelo. Ruim 185 kilometer lang hield ik mij correct aan de wisselende maximum valkuilsnelheden. Totdat de A1 in de A 35 overloopt, waarbij ik al heel correct gas terug nam, maar toch niet snel genoeg op dit risicoloze uitloopvlak op 70 kilometer per uur uitkwam. Een flits maakte mij, via de spiegel, opmerkzaam op een auto, die op het allerlaatste uitloopdeel van de A1 stond gestationeerd. “Het zal toch niet….”

Ja hoor, daar waar geen enkele, actieve politieagent met verantwoordelijkheidsgevoel jegens de algehele veiligheid voor de burger, iets heeft te zoeken, stond in een lullig onherkenbaar Opeltje Agentje Nietsnut compleet onderuitgezakt zijn werkelijke verplichtingen te verzaken. Zijn luiheid maskerend met fotofilmnummer 04772005/V, waarop vele 10-kilometerovertreders werden vastgelegd. De Godvergetende luiheid van die man zit mij nog het hoogst. En daarover maakte ik mij kwaad, toen Middernachtshulp digitaal bij mij binnenkwam. In dat poespasverhaal ging het totaal niet over onderuitgezakte niksnutten, maar over vrijwilligers, die dag en nacht heel actief zich voor alle dieren in Nederland in zetten. Hoe illustratief is het verhaal van Helga die spontaan, zonder geflitst te worden, haar portemonnee open trekt. Juist haar story deed mij weer denken aan het moment dat wij donateur van de Dierenambulance werden. Het is al weer enkele jaren geleden.

Wij hadden een ongelooflijke mooie witte poes, nazaat van twee geregistreerde raskatten. Alleen mocht vader (Angora) moeder (Turkse Angora) omwille van de zuiverheid van het ras niet ‘feestelijk’ ontmoeten. Gelukkig voor ons gebeurde dit toch, waaruit Minni werd geboren. Meer plezier van een poes kon ons niet overkomen en we hadden ook nog eens het geluk dat Minni, op één maand na, 22 jaar is geworden. Bijna een wonder voor een semi-raskat. De laatste periode van haar leven had zij echter heel speciale zorg nodig. Met name aan haar oogjes, die zelf geen oogvocht meer aanmaakten. Wij werden hierdoor, met liefde, beperkt in onze vrijheid, waardoor ook een geplande vakantie naar het leek te moeten worden gecanceld. Een gouden tip uit onze omgeving deed ons contact opnemen met de vrijwillige dierenambulance. “U heeft een vakantie geboekt en uw kat moet drie maal daags oogdruppeltjes hebben? Geen probleem, dan doen wij dat toch voor u.”

Let wel, luie justitiële diender van filmrolletje 04772005/V, we hebben het hierover áctie van vrijwilligers, gratis en voor niks. Een week lang kwamen zij drie maal daags met de ambulance voorrijden om onze Minni haar oogdruppeltjes te geven. Wat staat hun kosteloze prestatie toch in een schril contrast met datgene die luie diender deed voor diezelfde maatschappij. Een meewaardige glimlach weet ik niet te onderdrukken, bij de gedachte dat die luilak mij met het opleggen van die enkele tientjes boete eigenlijk toch niet heeft geraakt. Door Helga aangespoord verdubbel ik het bedrag, nee niet voor de nietsnutten van Justitie, maar voor de met hart en ziel klaar staande mensen van de dierenambulance. Mijn extra bijdrage heb ik vandaag aan hen overgemaakt.

1205

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Loading Facebook Comments ...
|
dis©laimer - Site by - Dutch Design Office