Kroondomein.com

Draaiparade

Top 40 Draaiparade

Dit jaar bestaat de Top 40 een halve eeuw. Ook ik was in die begin jaren in de ban van dit nieuwe fenomeen en haalde wekelijks de nieuwe Top 40 lijst bij de platenzaak op; destijds Disco Zuid. Natuurlijk was het een prachtig fenomeen. Genoot  je van de Piraat Veronica, waar al die hits dan langs kwamen. Menig platenaankoop is zo ook bij mij tot stand gekomen.

Jaren later begreep ik dat de Top 40 niet helemaal zuiver was op de graat. Aan alle kanten ging de trukendoos open, om artiesten de Top 40 binnen te krijgen. Door het hele land bestelden platenbazen onlogisch veel singletjes van artiesten, die zij graag hoog wilden laten scoren. Als die hitnotering dan was gedaan, werden die platen simpel geannuleerd. Zo kon het gebeuren dat, Brabant Verenigt U, in 1967 “Waarom” van de Heikrekels Scott MacKenzie met wereldhit “San Francisco” van de eerste plaats verdrong. Deze wetenschap bleef ik onverkwikkelijk vinden.

Halverwege de jaren tachtig kreeg ik de kans om aan dit onrecht een einde te maken. Ik was toen in Rotterdam de eindredacteur van de grootste Kabelkrant van Nederland. Om met dit jonge fenomeen meer kijkers te behalen, had ik een draaiparade bedacht, min of meer de tegenhanger van de Top 40. Met de draaiparade ging het dan wél om de daadwerkelijke verkoop van een hitsingletje. Hiermee kon dus niet worden gesjoemeld.

Met (dé) Hans B. van de grootste platenzaakketen, met 72 vestigingen door het hele land, had ik de afspraak een wekelijkse kassa-uitdraai van de verkochte hitnoteringen te krijgen, plus 10 plaatjes van de werkelijke top 10. De lezers van de kabelkrant konden hun Top-10 voorspelling insturen en onder de goeie inzenders werden die tien singletjes verloot.

Wekelijks zou ik dus de leuke taak hebben om ergens regio Rotterdam de Top 10 uit te reiken. Het is mij zegge en schrijve één keer overkomen. De rest van de vele weken kon ik niets anders dan de singletjes in eigen omgeving uitdelen, waarmee natuurlijk mijn populariteit groeide. Was de draaiparade dan geflopt en wisten ze het bij de Top 40 dan beter? Min of meer.

Simpelweg was het probleem dat het publiek vertikte om naar de kabelkrant te kijken, wat natuurlijk het bedrijfsleven ook in de gaten kreeg. Bij Hans B. ontstond dat wantrouwen evenzogoed. Bij hem werd ik op het matje geroepen om het succes van mijn Draaiparade te komen bewijzen. Die jobstijding kreeg ik vrijdags en de afspraak was voor de aankomende dinsdag gemaakt.

Als den donder kocht ik toen lege briefkaarten, kopieerde in veelvoud de Top 40 en deelde  bij de krant  bureau-aan-bureau  dit uit, met het verzoek diezelfde dag nog een briefkaart in te sturen. ’s Maandags bleek dat heel veel collega’s hieraan gevolg hadden gegeven. Dinsdags kon ik dus met een blij gezicht Hans B. de vele inzendingen van de Draaiparade tonen.

Hij was onder de indruk. “Ik wil die kaarten graag even lenen, zodat mijn marketingafdeling er een analyse van kan maken.” “Sorry Hans, ook deze inzending van lezers valt onder de redactiestatuten. Eigenlijk ben ik al in overtreding, door ze jou te laten zien. Die mazzel heb ik door met onze redactiesecretaresse heel goed op te kunnen schieten.” Hans had hier alle begrip voor, gaf mij met het teruggeven van de briefkaarten een vette knipoog, kennelijk doordat hij als geen ander begreep hoe je soms je charme in de strijd moet gooien.

Kortom, mijn Draaiparade heeft het nooit gehaald. Daarom, gefeliciteerd Joost de Draaijer (Willem van Kooten), jouw trukendoos heeft veel beter gewerkt.

Kabelkrant

                                                   

1115

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Loading Facebook Comments ...
|
dis©laimer - Site by - Dutch Design Office