Kroondomein.com

De ouwe

ZeeBob jenever

Had het in Nederland maar eerder een populair biertje geworden, dan had ik niet zo lang een plaatsvervangend schuldgevoel voor mijn vader gehad. Wat mijn pa (Bob) deed was eigenlijk niets meer dan oog om oog. De Duitse kroegbaas Franz Kugler deed het al rond 1920, toen in de omgeving van Munchen fietsen in het weekend steeds populairder werd.

Kugler’s uitspanning lag direct aan een fietspad door de bossen. Zo kon het gebeuren dat hoogzomer, tijdens een zonnig weekend, duizenden fietsers om zich te laven zijn terras aan deden. Natuurlijk met bier. Het gerstenat viel niet aan te slepen. Wie van het bedienend personeel dacht dat de pomp droog zou komen te staan, had buiten de waard gerekend. Een bekende uitdrukking, die ongetwijfeld daar is ontstaan, maar dit ter zijde.

Der Franz had tijdig in de gaten dat zijn biervoorraad moest worden aangevuld, een slecht moment omdat de brouwerij het weekend gesloten was. Daarom wilde hij gaan sjoemelen. Maar was wel slim genoeg om te bedenken dat met aanlengen van het bier hij snel bij de bierdrinkers pur sang door de mand zou vallen. Hij mixte zijn pinten met vruchtensap en kwam daar ruiterlijk voor uit. Nou ja ruiterlijk, hij deed wel voorkomen alsof dit speciaal biertje voor de fietsers was gebrouwen. Het kwam als Radler op de kaart te staan.

Zo’n halve eeuw later pleegde mijn vader, als hôtelier aan de Scheveningse boulevard, een vergelijkbaar bedrog. Zijn hotel werd hoofdzakelijk door Duitsers bevolkt. Vakantiegangers die zich voornamelijk aan bier en schnaps tegoed deden. Ze bleken dol op de oude jenever te zijn, precies de borrel waar het minst van was ingekocht.

Maar, net als Franz Kugler ging mijn vader geen nee verkopen en verzon zijn list. Het optische verschil tussen jonge-, (transparant) en oude klare (gelig) moest worden geëlimineerd. Bobby’s mix bestond uit een scheutje (verkleurende) citroenjenever op één jonge borrel. Meer dan ooit, was zijn oude klare niet aan te slepen. Geen punt, citroenjenever zat.

Nee, ik hoef niet langer met mijn schuldgevoel rond te lopen. Meer met gevoel van spijt, dat ik mijn kennis van marketing en reclame mij toen nog niet had eigen gemaakt. Ongetwijfeld hadden wij dan in Hotel Zeekant de extra oude klare ZeeBob gelanceerd.

Wie weet was mijn familie, door de populariteit van die borrel, dan naar Schiedam verhuisd.


n.b
. Lees ook het eerder opgetekende verhaal van
Hotel Zeekant: http://kroondomein.com/wapenembargo/

1014

2 gedachten over “De ouwe

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Loading Facebook Comments ...
|
dis©laimer - Site by - Dutch Design Office