Kroondomein.com

Nog eens 65

Nog eens 65

Waar blijft de tijd?! Samen met mijn Truus trakteerden wij in 1988 mijn moeder, ter ere van haar 65e verjaardag, met een lang weekend in Hotel-Restaurant ‘Het Hof van Holland’ in Noordwijk, waar Pia Beck optrad. Gelukkig heb ik de foto’s nog.  Verder lezen..

Beroepscode

kleuren tv 1974

Mijn vrolijke dagblad carrière begon ik in 1974 bij het Rotterdamsch Nieuwsblad als advertentievertegenwoordiger voor het rayon Rotterdam Noord. Daar had ik een paar grote radio/tv-klanten, in de tijd dat er met een grootbeeld Philips kleuren-tv werd gestunt voor 999, – gulden. Pal voor de deadline van de donderdagkrant kon ik de advertentieteksten bij deze TV-boeren ophalen. Verder lezen..

Familie RIH

RIH fietsen

Binnen ons gezin speelde de wielersport een belangrijke rol. Mijn broer fietste niet onverdienstelijk, werd zelfs heel jong met stayeren Kampioen van Nederland. Mijn Truus, mijn moeder en ik deden aan de fietstoersport, waarbij gezegd dat de dames meer dan eens na een terrasje pakken verder afhaakten. Terwijl mijn vader, met zijn mooie sportfiets naast hem in de kamer, heel beeldend kon vertellen hoe lekker het fietstoeren is, zonder dat hij één pedaal naar beneden had gedrukt. Verder lezen..

Jij niet

Vodafone levering

Zojuist werd de SIM kaart van mijn nieuwe provider bezorgd. Ene Abdul stond daarvoor met een koffertje voor mijn deur. Zijn naam kende ik al door via Track & Trace te zien hoe laat ik hem mocht verwachten. Ruim op tijd stond hij voor mijn deur, of hij even binnen mocht komen. Verder lezen..

De weg kwijt

Schinnen

Jaren later begrijp ik steeds beter de oudere vrouw in Schinnen.
Toen wij haar de weg vroegen keek zij peinzend om zich heen
en zei: “Uhhh, waar zijn we hier ook al weer?”

Egocentrisch hallo

Hoe gaat het

Niets is fijner dan door andere mensen te worden geïnspireerd. Daardoor heb ik een heftige hekel aan mensen die het tegenovergestelde bij mij losmaken. Vaak zijn zij herkenbaar aan hun afhangende schouders. Twijfel je dan nog, vraag dan eens enthousiast: “Hallo!, hoe gaat het met je?” Krijg je dan terug: “Ach, z’n gangetje,” maak dan dat je snel weg komt. Verder lezen..

Een vlam

Truus' geboortedag

Vandaag is het al weer de zesde keer dat mijn Truus d’r verjaardag in haar geboortedag is omgezet. Geen kaarsjes op een taart, maar kaarsjes in de kerk. Hiervoor was ik opnieuw in de gastvrije St. Jan de Doper in Noord-Scharwoude, een dorpje nog geen 13 kilometer van mijn huis. Verder lezen..

Na haar

Het heeft niets te maken met een religieuze achtergrond, meer met een ‘Archie Bunker mentaliteit’ van weleer, dat ik vond dat het haarknippen van mannen gescheiden van vrouwen diende te gebeuren. Uiteindelijk toen een algemene opvatting, getuige het fenomeen herensalon en damessalon. Maar ja, tijden veranderen, waar ik op afstand in mee ga. Héél erg op afstand, want mijn conservatieve opvatting heb ik nog maar sinds kort losgelaten. Verder lezen..

Onbedoeld voorprogramma

theater

Omdat zij Last Minute nog even een plasje moest doen, kwam ik met een vriendin samen als laatsten het theater binnen. Zij ontfermde zich over onze kaartjes, dus liep ik achter haar aan naar onze plaatsen toe. Rij 16 links, of wij even mochten passeren. “O sorry, het moet de rechter kant zijn,” met opnieuw de vraag of wij even mochten passeren. “Hè, hoe kan dat nou, u zit op onze plaatsen hoor.” Verder lezen..

Commandeer je hondje

bepakt

Als Dienstplichtig soldaat, nog in de oliebolfase,* lag ik rond 23:00 uur nog maar net in bed toen er “alarm, alarm, alarm” door de gangen schalden. Als soldaat was je dan verplicht binnen enkele minuten met complete bepakking, waarvoor je je halve kast moest leegtrekken, op het exercitieterrein in de houding moest staan. In afwachting van wat er dan allemaal kon gaan gebeuren. “Wat doe je nou, Kroon?!”, riepen mijn maten mij nog na. Verder lezen..

| Volgende pagina »
dis©laimer - Site by - Dutch Design Office