Kroondomein.com

Boven de veertien

kroondomein

Geen idee, hoe lang het geleden is, waarschijnlijk rond 1991, dat ik mijn eerste computer kocht. Het was wel een tweedehandsje. In die tijd bestond er nog een gele krant, te koop bij de sigarenhandel, die tjokvol stond met kleine advertenties. Na een paar edities (lees: weken) te hebben doorgesnuffeld, kwam ik zonder er verstand van te hebben, uit op een PC met 20 MB harde schijf, na afdingen voor twaalfhonderd gulden (€ 545). Het valt achteraf bijna niet voor te stellen dat dit echt een (tweedehands) koopje was.

Wat was ik teleurgesteld toen ik het knopje AAN had beroerd. Mijn elektrische schrijfmachine had ik inmiddels verpatst, dus moest ik nog eens extra kosten maken om er een herrie trappende matrixprinter aan te hangen, alvorens getypte berichtjes mijn PC uit konden komen. (Pfff, dan was m’n typemachine toch veel makkelijker.) Ook moest ik leren omgaan met software, een onbegrijpelijk, tuurlijk illegaal programma, dat alles van jouw toetsenborddans vernuftig naar een document omzette. Daarbij kon je zelfs onderwater kijken. Onderwater?! Bij de gedachte om met een badmuts achter mijn PC te moeten zitten, verlangde ik hevig naar mijn schrijfmachine terug, die ik na elke regel een lel naar links kon geven.

Het was een hele weg te gaan, wat stapje voor stapje steeds leuker werd. Inmiddels had ik alle ordners en lades leeg getrokken om, de verhalen die ik nog had, mijn PC in te toetsen. Eindelijk kon ik datgene doen, wat mijn moeder zo graag had gewild, mijn verhalen bundelen. Voor haar kwam dit, dus ook mijn PC, helaas drie jaar te laat. Met ‘míjn 68’, overleed zij veel te jong. Tja, onze familie rimpelt nou eenmaal niet graag.

Met de naam “Ach die jongen,” haar gevleugelde woorden als zij weer eens een keertje trots op mij was, heb ik de verlijmde versie in 1992 aan Kieneke, mijn zus, gegeven. Een vanzelfsprekendheid omdat zij, als snotneus zes jaar jonger dan ik, in meerdere opzichten die moederrol heeft overgenomen.

Privé ben ik daardoor ook weer meer gaan schrijven. Een importante e-mailinglist ontving van mij regelmatig een nieuw verhaal, waarmee ik opnieuw een stukje moderner was geworden. Een toevalligheid bracht mij verder de digitale snelweg op. Een vriend van mij kreeg van zijn kok, die in eigen tijd als Whizzkid websites bouwde, een site voor zijn restaurant aangeboden. Voor publicatie werd mij gevraagd er een oordeel over te geven. Mijn juryuitspraak was: “Mooie vormgeving met zwaar kloten inhoud.”

Natuurlijk vroeg dit vernietigende oordeel om mijn uitgewerkte versie van een functionele inhoud. De kok, die aanvankelijk erg was aangebrand, begreep nu dat hij inhoudelijk te kort was geschoten, met een samenwerking tot gevolg. Daarbij had ik niet de behoefte om in euro’s te worden beloond. We gingen elkaars handen wassen, waarmee mijn website op 17 december 2001 was geboren.

Met het vullen van mijn site, content genoemd, maakte ik gebruik van alle bruikbare woorden die een link met mijn achternaam (Kroon) hadden. Tot mijn verbazing merkte ik op dat ons Koningshuis de naam kroondomein als domeinnaam niet had geclaimd. “Foutje Bea, want het zou toch vanzelfsprekend zijn geweest, dat U naast Uw aardse landgoederen met de naam Kroondomein, ook Uw digitale omgeving ‘Kroondomein’ had genoemd.” Van die nalatigheid heb ik met dot com dankbaar gebruik gemaakt  en dat vandaag alweer 14 jaar geleden.

 12.15

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Loading Facebook Comments ...
|
dis©laimer - Site by - Dutch Design Office